Vurulduk

faiili mechullere vurulduk..
Yağlı ilmek sehpasında yorulduk ...
kendi kalbimizde kendimizden kovulduk...
kovuldğumuz yerde durulduk...
kaybettiğimizlerde kayıplarda bulunduk...
cihana karşı durmak iş değildi de
sevdamız tarafından sırtımızdan vurulduk..

Hayatın En Hüzünlü Anı;
Mevsimine Kapıldığın Kişinin
Bahçesinde Açabilecek
Bir Çiçek Olmadığını Anladığın
Andır..