Suskunluğuma Susma Sevgili...

Suskunluğuma Susma Sevgili... 
Ve ben susacaklarımla susarken,
Bir çöl doyumsuzuydum mehtapsız gecelerde..
Deniz yakamozunu gözlerime yakıştırırken,
Dizelerim diziliyordu boğazımda..
Ne kadarını konuştuk sustuklarımızın sevgili
Siyahı giydiğimden beri nefessiz kaldım soğuk gecelerden...
Gecelerden geldim de koynuna hasret kaldık üşümelerimde..
Oysaki sana üşüdüm hep..
Vuslata bu kadar yakınken sustuk sevgili.
Aşkı imkansız sayıp koynumuza aldığımızdan beri,
Düşler doyumsuzuyduk... Doyumsuzduk aslında...
Doymadığım senler varken,
Payıma düşen bizsizlik değilmiydi noktalandığım.
Şimdi cümlelerimin öznesine konduramadığım hayallerin,
Perdelerimden süzülürken,
Bir sabaha yine güneşsiz uyanmak yokmu,
Rıhtımında bir hayale aldanış bu yalnızlık...
Çaresize çare aramak dermansızlığım.
Derman olamıyorum şimdi gitmelerine.
Ve gitmelerinde kalıyor hayaline aldanışım.
Bu kaç aldanış.
Bu kaç sitem..
Acın hala taze yüreğimde,
Tenimde kokun, gözlerimde hayalin,
Yüreğimde sevdanla,
Ne kadar çok acı çekiliyorsa, o kadar çekiyor,
Ne kadar yaşanabilirse ,
O kadar yaşamaya çalışıyorum....
Oysa kelepçeli ellerimiz şimdilerde,
Belki ikimizde aciz, ikimizde çaresiz...
Her tebessümde sebebini bilmediğim sancılar yaşıyorum solumda..
Daha doymamışken ayrılığına
Susma susacaklarıma..
Konuş hadi...
Sevmedim de..
Sevemedim gözlerini de.
Yüreğine koyamadığım umutlarım benden mecalsiz de..
De ki suskun kalmasın nefesine hasretim..
Mecalsiz kalışımdayken ayrılığın.
Yokluğuna sıktığım şiirlerin katlini ödet yüreğinle..
Sevdim seni dediğimde duyduğun melodinin tınısını anlat hadi..
Susma hadi..
Konuş , nefretini kus; benliğimde boş kalmış militan yalnızlığıma..
Dokun acılarıma..
Gözlerine nem koymuş, bakışıma.
Susma olurmu sen sevgili.
Ben sana bu kadar susarken..
Sen Susma Olurmu...